Układanie pap termozgrzewalnych

Papy termozgrzewalne są chętnie wybieraną opcją spośród materiałów hydroizolacyjnych. Do takiego stanu rzeczy przyczynia się ich funkcjonalność, gdyż zapewniają one solidną ochronę przed wilgocią.

Mocowanie pap termozgrzewalnych

Papy termozgrzewalne mocuje się poprzez ich przyklejenie. Polega to na roztopieniu palnikiem bitumu, który znajduje się na ich spodniej warstwie. Trwałość dobrze ułożonej hydroizolacji polega na tym, że papy te posiadają fabrycznie przygotowany zakład, umożliwiający sprawne wykonanie szczelnych połączeń pomiędzy pasami papy. W przeciwieństwie do prostszych pap, mocowanych lepikiem, papy termozgrzewalne mają zdecydowanie lepsze właściwości.

Dlaczego warto postawić na papy termozgrzewalne?

Jak już wspomnieliśmy, ich trwałość i łatwość w układaniu jest zdecydowanie bardziej atrakcyjna niż w przypadku standardowych pap. Natomiast szczelność ich połączeń i elastyczność powłok potęgują ich wytrzymałość oraz sprawiają, że gama ich zastosowania jest bardzo szeroka.

Obecność polimerów

Rozwińmy nieco kwestię wytrzymałości omawianego materiału, czyli – jak inaczej je nazywamy – pap asfaltowo-polimerowych. Zawierają one dodatek elastomeru SBS lub plastomeru APP. Pierwszy z nich sprawia, że papy posiadają stabilną formę oraz wpływają dobrą przyczepność i elastyczność. Natomiast APP (nieco rzadszy rodzaj papy) uodparnia na kwasy, sole nieorganiczne oraz wysokie temperatury. Dlatego też świetnie sprawdzają się w budynkach przemysłowych. Modyfikowanie pap polimerami sprawia, że trwałość ich powłok sięga nawet kilkudziesięciu lat. Ilość polimeru wpływa także na giętkość i elastyczność pap, co jest dużym udogodnieniem, jeśli chodzi o powierzchnie z narożnikami. Dzięki modyfikacji przez SBS papa pozostaje elastyczna nawet w temperaturze -40 stopni.

Jaki rodzaj papy termozgrzewalnej?

Są dwa rodzaje pap termozgrzewalnych: podkładowe i wierzchniego krycia. Podkładowe są pokryte pewnego rodzaju posypką drobnoziarnistą, zaś papy wierzchniego krycia posiadają grubą posypkę mineralną. Poprzez dodanie barw i ułożenie odpowiednich wzorów może więc naśladować np. dachówkę. Są również odporne na czynniki pogodowe. Papy podkładowe, jak sama nazwa wskazuje, stanowią spodnią warstwę w wielowarstwowych pokryciach dachu. Służą także do uszczelniania poszycia dachowego pod gonty bitumiczne, blachodachówki i dachówki. Czasem stosuje się je także do hydroizolacji fundamentów i tarasów. Papy wierzchniego krycia natomiast, również jak łatwo się domyślić, stanowią wierzchnią warstwę pokrycia, choć znajdziemy także takie papy, które nie potrzebują podkładu i są jednowarstwowe.

Układanie papy termozgrzewalnej krok po kroku

Układanie poszczególnych arkuszy papy zaczynamy od najniższego punktu konstrukcji. Chodzi o takie mocowanie, by woda spływała kolejno z arkusza wyższego na ten położony niżej. Zakłady podłużne powinny być wykonywane według kierunku spływania wody. Mierzą one szerokość około 8-15 cm. Zaś zakłady poprzecznie powinny być szerokie na 8-10 cm.
Jeżeli potrzebny nam będzie lepik na gorąco, podgrzewamy go do 160-180 stopni. Jeśli chodzi o izolacje na powierzchniach pionowych, lepik ten trzeba nałożyć i na podłoże, i na spód papy. Zanim lepik nie wyschnie, musimy chronić miejsce przed zbyt intensywnym ciepłem i przesuszeniem, jak również przed mrozem i wilgocią.
Papę zgrzewamy z podłożem przy pomocy specjalnego palnika, który powinien podgrzewać zarówno papę, jak i podłoże na całej szerokości. Po roztopieniu się masy na spodzie papy przesuwamy palnik, a rolkę dociskamy do podłoża. Musi roztopić się cała masa asfaltowa pod osnową. Tworzy się wówczas przed rolką charakterystyczna warstwa płynnego asfaltu o szerokości 8-10 cm plus boki o szerokości 2-6 cm.